TOŻSAMOŚĆ A RZECZYWISTOŚĆ, W KTÓREJ ŻYJEMY

 

 

Istnienie Człowieka jest potencjalnością.

Tożsamość a inicjacja.

W kontekście kultury europejskiej można by wskazać na dwa źródła myśli, które organizują i rozwijają do dziś wszelkie postawy i koncepcje dotyczące tożsamości. Dualizm psyche-soma na gruncie filozofii i nauki rozwinął platoński realizm idei oraz arystotelesowski realizm natury. Badacze myśli Platona twierdzą, że dla niego idee poprzedzają istnienie przedmiotów (przedmioty są ich odbitkami, a nie realnie istniejącymi rzeczami). Arystoteles wykazywał zaś, że tylko przedmioty fizyczne miały realne istnienie, a idee były nierealne. Budowanie modeli tożsamości w oparciu o idee prowadzi do idealistycznej identyfikacji, natomiast konstruowanie wzorów tożsamości na bazie obiektów, form fizycznych wiedzie w stronę materialistycznego pojmowania tożsamości. Przyjęcie jednej z tych opcji za prawdziwą rodzi nieuchronny konflikt i tylko uznanie ich obu może doprowadzić do spójnej, pełnej tożsamości.

Innym problemem towarzyszącym próbom konstruowania tożsamości jest kwestia dynamiczności i statyczności (proces i stan). Istnienie a także rozwój osoby czy osobowości możemy opisywać przy pomocy pojęć statycznych (podmiot, przedmiot, obiekt, jedność, "ja" itp.) lub za pomocą pojęć dynamicznych (rozwój, integracja, dezintegracja, konflikt, kryzys, zmiana, proces).

Ciało i dusza człowieka występują w zjednoczonej podmiotowo-przedmiotowej formie i włączone są w konstelacje somatyczne, uczuciowe i intelektualne oraz podlegają wpływom otoczenia.

Niespełnienie pragnień lub kara nie stają się podstawą tragedii w wymiarze dorosłego człowieka. To problem dziecka.

Tragedia powstaje dlatego, że nasza wiedza przerasta nas, że dążymy do czegoś, co jest poza zasięgiem naszych bezpośrednich pragnień, że sami sobie musimy zaprzeczać, a nikt nas do tego nie zmusza. To ostatnie jest kryterium decydującym. Jakikolwiek przymus z zewnątrz już wystarczyłby do tego , aby sprowadzić nasze sprawy do poziomu problemu przystosowawczego.

Osobowość rozwijająca się w tak ekstremalnych formach jak kryzys, dezintegracja psychofizyczna, psychiczna bądź społeczna wskazuje na istnienie szczególnego rodzaju tożsamości, a mianowicie dramatycznej tożsamości.


"Jednostka tragiczna , aby poradzić sobie z sytuacją , musi wyjść poza przedmiotowe standardy dobra i zła i zdobyć się na zaryzykowanie własnej koncepcji życia".

K. Obuchowski "Człowiek intencjonalny"


Psychologicznie rzecz ujmując, istotą tragedii jest brak możliwości rozwiązania konfliktu inną drogą niż przedefiniowanie siebie, rezygnacja z tego, z czym utożsamiamy się, stanie się kim innym, stworzenie alternatywnej koncepcji siebie. (...) Niepodjęcie tych decyzji nie chroni nas w żadnym stopniu i prowadzi do podobnych konsekwencji. Dlatego najbardziej typowym rozwiązaniem jest śmierć. Człowiek często woli nie być niż być kim innym. Może to właśnie brak sensu życia , a więc i wartości własnych działań oddaje jednostkę instynktowi śmierci? Nie widząc sensu w niczym ani w sobie, unika beznadziejnej rozpaczy podejmując walkę z innymi ludźmi dla samej walki. W toku walki zawsze można bohatersko zginąć. Gdy i walka traci sens , pozostaje szansa na to, aby rzucić się na swój miecz.

Celową strukturą rozwiązywania konfliktów jest dynamika osobowa, która realizuje swoją potencjalność w osobowości.

Podstawowe tendencje organizmu: do samozachowania i doskonalenia się.

Tożsamość – przystosowanie – nieprzystosowanie.

  • Adaptacja pozytywna (zdrowa)
  • Adaptacja negatywna (niezdrowa) do toksycznych warunków otoczenia lub toksycznych informacji
  • Nieprzystosowanie negatywne
  • Nieprzystosowanie pozytywne. Zdrowe jest zachowanie lub reakcja nieakceptacji i dezadaptacji lub walki
    z niezdrowymi warunkami otoczenia społecznego

Tożsamość a potrzeby motywacyjne:

  • Potrzeba uznania ze strony innych
  • Potrzeba szacunku dla samego siebie

 

czytaj dalej: strona 1/strona 2/strona 3

wróć do PROJEKTÓW



www.czlowiek.org    www.socjokreacja.pl    napisz do nas    nasz statut    created by: BAM    admin: waltschak