WPROWADZENIE DO PROJEKTU SZKOŁY

 

 

Czasy, w których żyjemy pełne są bezprecedensowych zjawisk: emancypacja, terroryzm, eksperymenty genetyczne, globalizacja, upadek elit, nadużycia wobec dzieci, przemoc w przeróżnych przejawach, narkomania i inne uzależnienia, zaburzenie eko- i socjo- systemów, zaburzenia psychiczne na ogromną skalę, upadek autorytetów, zanik i nieposzanowanie starszyzny, brak wzorców inicjacji (edukacja zastąpiła inicjację), konflikty etniczne i kastowe, antysemityzm, terroryzm, seksizm, homofobia i inne.

 

Wiek XX zapoczątkował niektóre z tych zjawisk. Inne takie jak totalitaryzmy (komunizm, faszyzm) osiągnęły apogeum i uległy destrukcji. Swój absolutystyczny wpływ i znaczenie utraciły systemy naukowe i religijne powstałe dużo wcześniej. Najpierw nauki ścisłe i związane z nimi światopoglądy (filozofie) wyniosły pierwiastek racjonalny (myśl i to co się da ogarnąć percepcją zmysłową) do rangi najwyższej co spowodowało dewaluację wartości związanych z pierwiastkiem irracjonalnym (duchowość, religijność, świadomość wartości zawartych w mitach, bajkach, baśniach, sagach). Paradygmat naukowy wyparł paradygmat wyobraźni z pozycji dominującej. Ten proces zwany enantodromią (znany jako zjawisko 2500 lat temu w Grecji i Chinach) związany jest z polaryzacją i napięciem między pierwiastkiem apollińskim i dionizyjskim w kulturze. Ustalił się obraz rzeczywistości oparty na głównych założeniach Newtona (pojęcia absolutnej przestrzeni i czasu, trwałych cząstek elementarnych, ściśle przyczynowej natury zjawisk fizycznych) oraz Kartezjusza ("Myślę więc jestem" - na piedestale pojawiła się funkcja racjonalno – obiektywna) doprowadzając do powstania ideału obiektywnego opisu świata.

 

Na rewolucyjne zmiany nie trzeba czekać, w tym przypadku, przez tysiące lat. Egzystencjalizm w obszarze filozofii (myślenie) i już w XX w. w łonie najściślejszej z nauk (fizyce) Einstein wskazują na względność dotychczasowych sposobów widzenia i rozumienia rzeczywistości. Racjonalne poglądy tylko na krótko potrafiły zawładnąć tak dalece umysłem ludzkim, choć do dziś bardzo mocno przejawiają się w mentalności całych mas ludzkich (zasadniczy rozdział pomiędzy "ja", a światem zawdzięczamy Kartezjuszowi - świat można opisać obiektywnie, bez uwzględniania obserwatora czyli człowieka, Świat i Człowiek jako maszyna itp.).

 

Teoria kwantów i teoria względności - dwie podstawowe teorie fizyki współczesnej - zmusiły nas, abyśmy zobaczyli przyrodę w o wiele subtelniejszej, holistycznej i "organicznej” perspektywie. Tao fizyki - Fritjofa Capry, ukryty porządek - Davida Bohma, teoria chaosu, pola morfogenetyczne - Ruperta Sheldrake'a, nielokalność - Heisenberga, synchroniczność w pracy W. Pauli'ego i C.G. Junga, archetypowość psyche – C.G. Junga, Błaganie o mit - Rollo May'a to tylko niektóre hasła i teorie wskazujące na syndrom powracającego zapotrzebowania na paradygmat wyobraźni. Jest to też przejaw naturalnego procesu coincindentia opositorum (zjednoczenia przeciwieństw) gdzie fizyka spotyka się z mistyką, ekonomia i ekologia nie muszą się wykluczać, koncepcje zdrowia i choroby, normy i patologii powinny zostać poddane weryfikacji, humanistyczny i techniczny to dwa komplementarne języki i sposoby istnienia, mitologia i historia to dwa sposoby wglądu w rzeczywistość, materia i energia - różne stopnie zagęszczenia podstawowej substancji w polu, taoizm, chrześcijaństwo, buddyzm, islam, tradycje szamańskie i inne powinny się nawzajem lepiej poznać i odnaleźć wspólną przestrzeń oraz więcej akceptacji dla różnic, które nie muszą się nawzajem wykluczać, jednostka ludzka i społeczeństwo nie mogą pozostawać dłużej w separacji.

 

Podobnie jak w alchemii, gdzie szuka się ducha w materii, tak i w fizyce współczesnej człowiek zagląda do wnętrza atomu, uważanego za twardą, niezmienną, podstawową cząstkę materialnego świata, odnajdując w jego wnętrzu bogactwo, złożoność i głębię przypominającą to, co widzimy patrząc w rozgwieżdżone niebo. Stara prawda o jedności makro- i mikrokosmosu znajduje namacalne potwierdzenie.

 

Stąd już tylko krok do ujrzenia i zrozumienia analogii do sytuacji jednostki ludzkiej w otaczającym ją świecie. Sztywne postawy wobec siebie i świata (ortodoksja, fundamentalizm, zaślepienie, upartość, niezmienne przekonania, nadmierna tendencja do utrzymania status quo itp.) przypominają atomos (niepodzielny), twardy, niezmienny, sztywny. Nasze twarde ambicje, sztywne przekonania na temat tego kim jesteśmy i w jakich rolach powinniśmy występować uniemożliwiają nam dotarcie do bogactwa naszych głębokich odczuć dotyczących życia i nas samych. A przecież tam właśnie ukryte są wszelkie niezbędne informacje i źródło kreatywności, dzięki którym możemy otworzyć się i uczyć prawdy o szczęściu, tożsamości i rzeczywistości.

 

Gdybyśmy konsekwencje rewolucji jaka się dokonała w obszarze nauk ścisłych zechcieli przenieść w obszar codziennego życia (społeczeństwa, rodziny, relacji, psychiki) to musielibyśmy dostrzec jak bardzo jesteśmy zatomizowani w swoich postawach, przekonaniach, myślach, ekspresji. Jak bardzo jesteśmy sztywni, niereformowalni, mechaniczni, zautomatyzowani, nieustępliwi. Na ile zamrożeni w swoich i cudzych obawach, lękach, wstydzie. W jaki sposób doprowadza to do frustracji, złości, eskaluje w przemocy, władzy. Rodzi wspomniane już wyżej konsekwencje wzmagające tylko chaos, konflikty, zaburzenia. Pozbawia nadziei na zmianę, wiary w piękno Świata i Człowieka oraz Miłości, która rodzi Dobroć i Współczucie.

czytaj dalej: strona 1/strona 2/strona 3

wróć do PROJEKTÓW




www.czlowiek.org    www.socjokreacja.pl    napisz do nas    nasz statut    created by: BAM    admin: waltschak

© Copyright by Akademia Wspierania Rozwoju Człowieka